Zip-line

Morgen sluiten we het shorttracktoernooi af met een prachtig programma, met drie finales. Aangezien voor alle drie afstanden die gereden gaan worden, de eerste ronde al geweest is, was er vandaag geen teamleidersvergadering nodig. Het was daarom een rustige dag vandaag. Ik ben vanmorgen op mijn kamer gebleven, en heb daarna met Rein een flinke wandeling door de stad gemaakt.

Vandaag was het weer goed, droog met af en toe wat zon. De drukte in de stad was onverminderd groot. Nog steeds zie je overal rijen wachtende mensen staan voor favoriete winkels, paviljoens en natuurlijk ook weer voor de befaamde zip-line over Robson Square. Tijdens de mooie dagen die we gehad hebben, hebben sommigen daar wel zeven (!) uur staan wachten voor een ritje dat nog geen 30 seconden duurt. Zij liever dan ik.

Het kunstrijtoernooi had vandaag de laatste dag met de vrije kür van de dames. Dit is een van de populairste evenementen van de Olympische Winterspelen. Ik ben er daarom vroeg heengegaan om zeker te zijn van een plaats. Het tribunevak dat beschikbaar is voor de ‘ISU-familie’ heeft natuurlijk maar een beperkte grootte, en wie laat aankomt loopt het risico dat er geen plaats meer is.

Tijdens een pauze in het programma, sprak ik met iemand die voor het IOC het zogenaamde ORIS-systeem beheert, het ‘Olympic Results and Information System’. In de afgelopen maanden heb ik enkele ideeën aangeleverd voor verbeteringen in de gebruikte formulieren. Die konden toen niet meer verwerkt worden in het systeem, maar ik hoorde nu dat men mijn suggesties wel degelijk wil meenemen in de voorbereiding op de volgende Winterspelen in 2014 in Sotsji. Toch plezierig te horen dat mijn inbreng niet voor niets is. Ik hoop dat mijn opvolger in Sotsji er goed gebruik van kan maken.

Het kunstrijden zelf werd een feest: de favoriete uit Korea won en er was ook een medaille voor Canada. Het publiek was weer uitzinnig.

Explore posts in the same categories: Vancouver